دل من در غریبی وا نونه / یکی همدم من پیدا نونه
یکی همدم مثل یوسف زلیخا / کلید که گم بیه در نونه وا
مسلمانان مه گلی گیر هاکرده / دشمن مره بیته زنجیر هاکرده
الهی بشکیه زنجیر کلی / دلبر جان جاهله(جوان) کنه راهداری
نماشون صحرا آفتاب تَجِنه / کیجا دره سره پلا پجنه
خدا خدا زمّه پلا بَوّه کال / ته مار تره بزنه مه دل بَوّه خار
شب شبنم زمین نم نونه / نخواسته یار دله مرهم نونه
نخواسته یار مثله نرسی لیمو / هرچه بوبچینی بو ندنه بو
دوتا آهو بیمی در این بیابون / علف سبز خردمی ریگ بیابون
اگر دونم داینی مه یار پیغوم سرّه فدا کمه جانه ته قربون
سره راه و سره راه و سره راه / سره راه ره بیته دوتا مار سیاه
اول مره بزن نخامه دنیا / دوم یار بزن نداشته وفا
انّه پیغوم نده ای یار نفهم / تو پیغوم دنی من خامه بورم زن
ته زن بوری من غم نخرمه غم / آب دریا بومه و کوه دماوند (یعنی : آزادم)
